jul 032011
 

Wat tegenwoordig in Nederland gebeurt omtrent de zog. rituele slacht is diep triest. In een verlichte beschaving zou het anders moeten gaan.

Rationalitas?nl legt uit hoe het hoort.

Godsdienstvrijheid
De hele discussie wordt vertroebeld door een beroep op godsdienstvrijheid en de onzinnige afweging van godsdienstvrijheid tegenover dierenleed. Godsdienstvrijheid zoals gegarandeerd door de grondwet mag nooit betekenen dat men onder de mom van religie mensen of dieren leed aandoet. Godsdienstvrijheid gaat over geloven, denken, belijden, niet over wrede daden. Anders zou het einde zoek zijn: stenigingen, inquisitie, het dragen van dolken, doden van ongelovigen enz. enz.

Godsdienstvrijheid heeft in dit debat niet te zoeken. Het is jammer dat ook rabbijnen, vertegenwoordigers van een godsdienst die niet als irrationeel bekend staat, ermee schermen. Alsof ze hun slachtvoorschriften niet vertrouwen, wat dierenleed betreft.

Dierenleed
Alle dieren die we eten lijden door ons doen en laten. Gefokte dieren lijden door ons toedoen van hun geboorte tot hun dood. Wilde dieren leven op een natuurlijke manier, maar komen aan hun einde door de jacht. Elke beschaving ontwikkelt regels om onnodig lijden te voorkomen. Ook in het Oude Testament staan regels met dit doel. Wie kijkt hoe het in onze bio-industrie toegaat, ziet met afschuw een enorme wreedheid. Maar we willen dit niet zien, dus kijken we niet. De paar seconden bij de slacht vallen in het niets met het levenslange leed van deze dieren. En in plaats van het dierenleed integraal te bekijken, spitsen we de discussie toe op deze paar seconden. En we kijken alleen naar het beruchte filmpje en niet naar wat dagelijks in onze westerse, beschaafde abattoirs gebeurt. Met verlichting, met wetenschap heeft deze vorm van meningsvorming niets te maken. Het is pure demagogie en blind activisme.

Blikvernauwing
Zo gaat het al langer. De wereld om ons heen is aan het instorten. Zowel op de financiële markten als bij kerncentrales en poolkappen zien we verschrikkelijke ontwikkelingen, en niemand weet of onze wereld over een paar jaar nog bestaat. Maar de dierenbescherming verbiedt seks met dieren ook wanneer daar niemand onder lijdt, steriliseert ongehuwde mannetjeseenden in het Vondelpark opdat ze geen vrouwetjes verkrachten en zorgt voor meer anmimal cops op straat. “Walgelijk!” roept het opgehitste volk. “Walgelijk!” roepen kamerleden, en eindelijk gebeurt iets. De wetgeving is geen resultaat van rationaliteit maar van afschuw bij eenvoudige gemoederen. De Tweede Kamer trapt erin i.p.v. haar blik te richten op de werkelijk belangrijke problemen. Zolang het land bezig is met de rituele slacht, kunnen wapenhandelaars ongestoord hun gang gaan en hele werelddelen verhongeren nog voor de radioactiviteit ze bereikt.

Hoe zou het dan wél moeten gaan?
Men zou ermee moeten beginnen, naar elkaar te luisteren i.p.v. mensen tegen elkaar op te zetten. Een film over wrede toestanden in slachthuizen kan een aanleiding zijn om eens goed naar dierenleed te kijken. Samen te kijken naar het geheel, niet alleen naar dat ene filmpje, en samen naar de beste oplossing te zoeken. We zouden de juiste vragen aan de wetenschap moeten stellen en niet bij voorbaat wetenschappers zwart maken als ze door de tegenpartij ingeschakeld zijn. En ook de gevraagde wetenschappers zouden naar het geheel moeten kijken en niet zo maar een eenvoudig antwoord op een eenvoudige vraag geven. Hetzelfde geldt voor geestelijken. Het is niet uitgeloten dat onze moderne beschaving in deze ook kan leren van de wijsheid van verschillende godsdiensten – maar hun vertegenwoordigers doen alles om dit te voorkomen.

Hanno Wupper

  2 Responses to “De rituele slacht van de verlichting”

  1. Ik vermoed dat ook heeft meegespeeld: Marianne Thieme moet haar kiezers een succes kunnen voorhouden: Kijk, ik heb iets bereikt om dierenleed te verminderen! Jullie stem is niet voor niets geweest! Maar omdat ze andere partijen niet mee krijgt om de bio-industrie aan te pakken – want dat zou het vlees duurder maken en daarmee kiezers van de partijen die ermee instemden wegjagen –, zorgt ze ervoor dat ze hier een symbolisch succesje boekt. Haar collega-kamerleden gunnen het haar wel, want zij neemt haar werk serieus. Zo worden de verlichting en de mensenrechten op het altaar van de electorale berekening geofferd.

  2. In het Nederlands Dagblad van 30 maart 2012 staat een uittreksel uit het dagboek van rabbijn Lody van de Kamp. Er staat een prachtige illustratie van mijn vorige opmerking in:

    16 augustus 2011

    Waarom werd de Joodse gemeenschap, samen met de moslimgemeenschap, uitgekozen om het speerpunt te worden in de strijd tegen dierenleed? En dat, terwijl de rest van Nederland bontjassen mag blijfen dragen, kreeften mag blijven koken, varkensstaarten mag korten of op zondagmidag samen met zoonlief aan de oever van de rivier mag zitten vissen? […]

    Zo is er de uitspraak van Leo de Groot, lid van de Partij voor de Dieren, op 25 mei, tijdens een debtavond van D66 in Nijmegen: „Natuurlijk zouden wij iedere vorm van slachten willen verbieden. Maar met twee zetels in de Kamer zal het ons niet lukken om het slachten van vijfhonderd miljoen dieren per jaar te verbieden. Als dat niet kan, zullen we in ieder geval proberen wat wel kan. De Joodse gemeenschap is maar klein, het koosjer slachten is in ons land dus kleinschalig. Dit verboden krijgen, kunnen wij als kleine fractie in de Kamer wel gedaan krijgen.”

 Leave a Reply

(required)

(required)

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>